FOÇAGÜNDEM - Dün akşam Yenifoça Meydanı'nda sessizlik konuştu. Ne bir sloganın gürültüsü vardı ne de öfkenin sesi… Sadece yanan mumlar, birbirine bakan insanlar ve artık aramızda olmayan canların hatırası... Bugün yalnızca Foça'da ya da İzmir'de değil; Türkiye'nin dört bir yanında yaşam hakkı elinden alınan hayvanları ve onları korumaya çalışırken şiddete uğrayan, susturulan, hatta yaşamını yitiren insanları andık. Çünkü yaşam, matematiksel sayılara indirgenemez. Hiçbir canlı; "toplanan", "azalan", "itlaf edilen" ya da "şu kadar kaldı" denilerek ifade edilemez. Her biri nefes alan, hisseden, acı çeken, korkan, seven bir candı. Her birinin bir hikâyesi, bir adı, bir yaşamı vardı. Bir toplumun vicdanı, en güçsüz olana nasıl davrandığıyla ölçülür. Bugün yaktığımız mumlar sadece kaybettiklerimizin ardından yakılmış birer ışık değildi. Aynı zamanda vicdanın hâlâ sönmediğinin, merhametin hâlâ yaşadığının ve yaşam hakkını savunan insanların hâlâ dimdik ayakta olduğunun sessiz ilanıydı. Biz unutmayacağız. Ne isimleri unutacağız ne de yaşananları. Çünkü unutulan her haksızlık, yeniden yaşanmanın kapısını aralar. Foça Meydanı'nda yanan her mum, "Yaşam haktır" diyen ortak vicdanın ışığıydı. Ve bu ışık, yalnızca geçmişi anmak için değil; gelecekte hiçbir canın aynı acıyı yaşamaması için yakıldı. Eğer bir gün yolunuz bir mumun titrek ışığına düşerse, bilin ki o ışık yalnızca kaybettiklerimizi değil, insanlığın vicdanını da aydınlatmaya çalışıyordur. Yitirilen tüm canlara selam olsun. Yaşam haktır. Yaşam hakkı kutsaldır. Ve hiçbir güç, yaşamı bir istatistikten ibaret göremez.
