FOÇAGÜNDEM - Günlük hayatın koşuşturmacası içinde kaç kez "Bugün işim var," "Misafirim gelecek," ya da "Hava çok sıcak, yol gözümde büyüyor" diyerek geri çekildik? Kendimize yarattığımız bu konfor alanları, dışarıda akıp giden ve ne yazık ki ellerimizden kayıp giden hayatların yanında ne kadar meşru olabilir?
Soruyu daha açık ve yalın sormak gerekiyor: Bugün ertelenen bir işin yarını vardır, peki ya elinden alınan bir canın?
İşler elbet bir gün yetişir, misafirler yeniden ağırlanır, yazın kavurucu sıcağı geçer ve baş ağrıları diner. Ancak geri getirilmesi imkânsız tek bir şey vardır: Hayat. Maddi olan her şeyin telafisi mümkünken, yok edilen bir yaşamın ikamesi yoktur.
Tam da bu noktada, toplumsal hafızamızı ve "hayvanseverlik" tanımımızı yeniden masaya yatırmak zorundayız. Konu en temel hak olan yaşam hakkı olduğunda, bahanelerin arkasına sığınarak sessiz kalanları bu sıfatla anmak artık ne kadar doğru? Gerçek bir adalet ve yaşam savunuculuğu; pasif bir şefkat duygusundan öte, vicdanı somut bir eyleme ve duruşa dönüştürmeyi gerektirir. Bir canın hayatı, insan merkezli hiçbir bahaneden daha değersiz değildir ve olamaz.
“Eğer bugün ses çıkarmazsak, yarın birbirimizin yüzüne bakacak bir aynamız kalmayacak.”
Sokaklarımızda, barınaklarımızda yükselen çığlıklara karşı artık sona yaklaşıyoruz. Canların yaşam mücadelesinde zaman daralırken, kararlı bir duruş sergilemek hepimiz için tarihi bir sorumluluktur. Bu sorumluluk; kişisel egoların, küçük hesapların ve günlük tembelliklerin çok ötesinde, kolektif bir insanlık sınavıdır.
Bu bağlamda demokratik ve barışçıl tepkinin, meydanlarda görünür kılınması bir zorunluluktur. 12 Temmuz 2026 Pazar günü saat 21.00’de Yeni Foça Meydanı’nda gerçekleştirilecek sessiz duruş, sadece bir protesto değil; bu zulme karşı çekilen en net sınır çizgisidir.
Unutulmamalıdır ki bu mücadele, bir şahsın ya da bir grubun mücadelesi değildir. Bu çağrı; herkesin kendi vicdanıyla, kendi insanlığıyla yüzleşme çağrısıdır. Yok edilen hayatların hesabını sormak; bu kıyıma ortak olan, emir veren ya da uygulayan şoföründen teknisyenine, veterinerinden vekil müdürüne, belediye başkan yardımcısından başkanına kadar sorumluluk zincirindeki her bir bireyi bugün, yarın ya da yıllar sonra bile olsa hukuk önünde yargılatana kadar sürecek uzun soluklu bir adalet yürüyüşüdür.
Mesele basit bir merhamet gösterisi değil; mesele doğrudan yaşam hakkıdır. Bahaneleri bir kenara bırakıp adalet için ses olma vaktidir.
