FOÇAGÜNDEM - 20 Şubat, takvimlerde sıradan bir kış günü gibi görünse de aslında insanlığın en eski ve en asil arayışının simgesidir: Dünya Sosyal Adalet Günü.
Bugün, sadece mahkeme salonlarındaki soğuk mermerleri değil, sokağın vicdanını, mutfağın tenceresini ve bir çocuğun gözlerindeki gelecek umudunu konuşma günüdür.
Dünyanın bir yerinde bir çocuk, sadece "şanslı" bir coğrafyada doğmadığı için eğitim hakkından mahrum kalıyorsa; bir işçi, alnının teri kurumadan hakkını alamıyorsa ve bir kadın, sadece var olduğu için adaletin gölgesine sığınıyorsa, dünya hala 20 Şubat’ın ruhuna muhtaç demektir.
Çoğu zaman adaleti, sadece cübbelerin ve yüksek kürsülerin arasına sıkıştırıyoruz. Oysa adalet, ekmeğin bölüşülmesidir. Adalet, engelli bir gencin kaldırımdaki engeli aşarken hissettiği güvendir. Adalet, fırsat eşitliğinin "torpil" denen o canavarı yendiği andır. Sosyal adalet, toplumun en zayıf halkasının bile kendini en güçlü hissettiği sistemin adıdır.
Bugün modern dünya, dev gökdelenler ve sınırsız teknolojiyle övünürken; zengin ile fakir, tok ile aç arasındaki uçurum hiç olmadığı kadar derinleşti. 20 Şubat, bize bu uçurumun kenarında durup aşağı bakmamızı söylüyor. Bize hatırlatıyor ki:
Açlık, sadece midenin boşluğu değil, insanlığın ayıbıdır. İşsizlik, sadece ekonomik bir veri değil, bir babanın akşam eve giderken büktüğü boynudur. Eşitsizlik, bir toplumun geleceğini kemiren en sessiz hastalıktır.
Unutmayalım ki;
Dünyayı güzelleştirecek olan şey daha çok zenginlik değil, daha çok adalettir. Çünkü adalet, insanlığın ortak nefesidir; o kesilirse hepimiz boğuluruz.
"Adalet evrenin ruhudur." — Ömer Hayyam
Dünya Sosyal Adalet Günümüz kutlu olsun. Teraziniz her zaman vicdanınızdan yana ağır bassın.
